3.11.11

Δοκιμάστε κάτι καινούργιο..



Καλημέρα σε όλους και όλες. Να που μπήκε και ο Νοέμβρης. Αγαπημένος μήνας, αγαπημένος και των φυτών. Αυτή η ζέστη το πρωί και η υγρασία την νύχτα τα βοηθάει να μεγαλώσουν και να απλώσουν τις ρίζες τους για να αντέξουν το κρύο του χειμώνα. Οι τριανταφυλλιές μου γεμίζουν λουλούδια και μαζί με τα χρυσάνθεμα είναι μια ζωγραφιά!! Μου αρέσει αυτή την εποχή να πίνω τον καφέ μου στον κήπο μου, στην ταράτσα, αν και τελευταίως βγαίνω και στο μπαλκόνι. Πάντως στην ταράτσα είναι πιο όμορφα έρχονται και τα σπουργίτια και μου λένε καλημέρα καθώς τσιμπολογούν τα ψωμάκια που τους βάζω, έρχονται και δεκοχτούρες και περιστέρια... Σαν να είσαι κάπου αλλού και όχι στο κέντρο της Αθήνας... Εδώ δεν σκέφτεσαι ούτε μνημόνιο, ούτε τράπεζες, ούτε τίποτα, σταματάει το μυαλό σου μόνο στο όμορφο, στο απλό....
 Στην μπλογκογειτονιά έχουμε πάθει όλες κάτι με τα κρεμαστάρια, -βλέπε Ρένα-, αλλά εγώ μέχρι να τελειώσω τα δικά μου θα σας μιλήσω για φυτά. Βλέπετε διάλεξα κάτι δύσκολο και χρονοβόρο και δεν ξέρω αν θα προλάβω να τα τελειώσω εγκαίρως, αλλά δεν βαριέστε ένα παιχνίδι είναι...
Λοιπόν θυμάστε παλιά σε μια ανάρτηση μου που είχα φυτέψει κάτι κουκούτσια από αβοκάντο. Αν δεν θυμάστε κάντε κλικ εδώ. Αυτά λοιπόν τα φυτά μεγάλωσα  και μπήκαν σε γλάστρα. Να για του λόγου το αληθές, δείτε και τη φωτογραφία.  Στολίζουν ένα κομμάτι της κουζίνας μου. Μαζί με το μπαμπού που φέρνει την ευτυχία κάνουν μια όμορφη πράσινη γωνιά.





Σας χρωστάω και μια απάντηση αν και φαντάζομαι θα το έχετε ξεχάσει. Εξάλλου δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Θυμάστε το καλοκαίρι μια ανάρτηση που είχα βάλει για κάποια φυτά μου αν είναι κολοκύθια ή πεπόνια? Τελικά ήταν πεπόνια. Ήταν ολόγλυκα πεντανόστιμα πεπόνια!!! Φυσικά τα φάγαμε.



Την περασμένη εβδομάδα πήρα  ένα από τα περιοδικά που κυκλοφορούν για όσους ασχολούνται με τα λουλούδια και τον κήπο. Μέσα λοιπόν έγραφε για τα φύτρα. Φύτρα είναι μικροί βλαστοί που βγαίνουν από διάφορους σπόρους τους οποίους τους ανακατεύουμε με τη σαλάτα μας και εκτός από υγιεινοί είναι και νοστιμότατοι!! Σε ποιόν τρελό το είπες, μου ήρθε η έμπνευση να τους ταΐσω φύτρα... Παίρνω γυάλινα μπουκάλια, από αυτά που περισσεύουν από μέλι, μαρμελάδες, σάλτσες κ.λπ. τα καθαρίζω καλά, τα ξαπλώνω και βάζω μέσα ένα κομμάτι βαμβάκι. Έχω μουλιάσει όσπρια από βραδύς. Στην προκειμένη περίπτωση και για δοκιμή είχα βάλει φασόλια μαυρομάτικα. Συνεχίζω. Βρέχω το βαμβάκι, στρώνω τα φασόλια πάνω στο βαμβάκι και τα κλείνω με μια μεμβράνη κουζίνας την οποία τρυπάω με ένα πιρούνι για να παίρνουν αέρα τα φασόλια μου. Και περιμένω...... Μέρα παρά μέρα τα ανοίγω και τα ψεκάζω λίγο με νερό με ένα ψεκαστήρι. Στις πέντε μέρες είχαν φυτρώσει για καλά.  Δηλαδή είχαν αρχίσει και έβγαζαν φύλλα. Άδειασα ένα μπουκαλάκι. Καθάρισα τα φύτρα από τα τσόφλια και τα βαμβάκι και τα έβαλα στη σαλάτα. Παιδιά δεν θα το πιστέψετε. Ήταν νοστιμότατα!!! Με λαδάκι και λεμονάκι ή ξύδι είναι τέλεια!!! Δεν ξέρω αν έχει τύχει να φάτε ρεβίθια νωπά από το φυτό που δεν έχουν ξεραθεί ακόμα. Κάτι παρόμοιο. Και το πιο ωραίο είναι ότι άρεσαν και στους υπόλοιπους!! Εκτός από έναν δύσκολο που είπε "Α πα πα αυτά καλέ θα φυτρώσουν στο στομάχι μου!!'' όλοι οι άλλοι τα έφαγαν. Έτσι σήμερα μάζεψα όσα μπουκάλια είχα και φύτεψα φακές και ρεβίθια!! Η αλήθεια είναι ότι ψάχνω να βρω ένα βιβλίο που να γράφει για αυτά, γιατί το περιοδικό γράφει να μη φυτέψουμε φασόλια γίγαντες γιατί δεν κάνει. Τι άλλο δεν κάνει, δεν ξέρω. Με ένα βιβλίο θα περπατάω πιο σίγουρα.  Έτσι βρήκα μια ακόμα απασχόληση που μου δίνει και νόστιμες, υγιεινές και οικονομικές σαλάτες. Δοκιμάστε το!! Αξίζει τον κόπο. Καλή επιτυχία!!!