29.2.12

Έτσι για να πούμε κάτι...




Τέλειωσε και αυτός ο μήνας... Μας αφήνει μέσα στο κρύο... Ευτυχώς το τριήμερο έκανε καλό καιρό και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω μια μεγάλη βόλτα.
Μου αρέσει πάρα πολύ να περπατάω στους δρόμους της Αθήνας. Το κάνω από παιδί. Τελευταία το σταμάτησα γιατί η θέα τόσων κλειστών καταστημάτων με στεναχωρεί αφάνταστα και με θυμώνει... Τέλος πάντων Σάββατο πρωί είδα τον ήλιο και είπα να πάω μια βόλτα. Πήρα για παρέα το έτερον μου ήμισυ. Όταν πάω τέτοιες βόλτες δεν χρησιμοποιώ ποτέ συγκοινωνίες... πάντα με τα πόδια. Ξεκινάμε λοιπόν μέσα στον ήλιο - τι όμορφος που είναι ο ήλιος μετά από το κρύο και τη συννεφιά!!!- και σιγά σιγά φθάνουμε στο κέντρο. Η Αθήνα άδεια, που και που κανένα αυτοκίνητο. Φταίει το τριήμερο ή η τιμή της βενζίνης? Τέλος πάντων. Στην Ευριπίδου αγόρασα μπαχαρικά, σπόρους λουλουδιών και κοκκάρι για τον κηπάκο μου. Χάζεψα και τον κόσμο που ψώνιζε στην Βαρβάκειο. Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο, αλλά πέρασα πολύ όμορφα και κυρίως ένοιωσα πολύ όμορφα!
Την Κυριακή πήγα στην "εξοχή" μου. Η δικιά μου η εξοχή βρίσκεται δύο σκαλιά -κυριολεκτικά- κοντά μου. Αφού δυσκολευόμαστε να πηγαίνουμε κάπου έξω έφερα την εξοχή στο σπίτι μου!! Ανέβηκα λοιπόν στην ταράτσα μου είδα τις βερυκοκιές μου και την ροδακινιά μου να έχουν βγάλει μύτες, και οι μύτες αυτές έχουν σκάσει και τα πρώτα φυλλαράκια έκαναν την εμφάνισή τους!! Υπομονή παιδιά!!  Η Άνοιξη είναι κοντά. έρχεται!!!  Μάζεψα χορταράκια να κάνω χορτοκεφτέδες!! Να ΄ναι καλά όλες οι κοπελιές που έχουν blog μαγειρικής. Μου δίνουν καταπληκτικές ιδέες για καινούργιες συνταγές!!  Φύτεψα και κρεμμυδάκια!! Έσπειρα και ραπανάκια, αντίδια, σέλινο και μαϊντανό, μάζεψα ήλιο και καλή διάθεση και ευχαρίστησα την καλή μου τύχη που με έφερε να ζήσω στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου!!! Τελικά τα όμορφα πράγματα δεν χρειάζονται χρήματα. Είναι δωρεάν!!!
Πριν κλείσω να σας πω κάτι για την καινούργια μορφή του blog μου. Αν θέλετε να δείτε παλιές αναρτήσεις ή να γραφτείτε αναγνώστης υπάρχει στην δεξιά πλευρά του blog μια μαύρη κάθετη γραμμή. Αν πατήσετε πάνω θα τα βρείτε όλα, και παλιές αναρτήσεις και αναγνώστες και πληροφορίες για την blogger.....
Τελειώνοντας σας εύχομαι, σε πείσμα των καιρών, να είστε καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα!!


Σημ. Οι φωτογραφίες είναι από την Google


22.2.12

Ζωγραφική σε πιάτο!!



Καλησπέρα σε όλους! Είπα να αλλάξω λίγο την εμφάνιση του blog μου γιατί η αλήθεια είναι ότι όλο το ίδιο, το βαρέθηκα λίγο. Ίσως αργότερα ξαναγυρίσω πάλι στην παλιά μου εμφάνιση. Μια αλλαγή πάντα βοηθάει. Σήμερα είναι πάλι μια βροχερή μέρα που δεν βοηθάει καθόλου την καλή μας διάθεση, αλλά εμείς δεν το βάζουμε κάτω. Εξ΄άλλου σε λίγες μέρες έρχεται η αποκριά και ο Μάρτης. Έρχεται πια η άνοιξη!!! Ήδη η μέρα έχει μεγαλώσει αρκετά.
Επί το έργον τώρα. Κάποτε ήταν πιατέλα της μαμάς μου. Τη θυμάμαι στα τραπέζια γεμάτη με διαφόρων ειδών λιχουδιές. Όμως η μαμά μου "έφυγε" και η πιατέλα έμεινε εκεί άδεια να μας θυμίζει παλιές καλές ημέρες..... Έτσι είπα να την αλλάξω λίγο. Διάλεξα ένα σχέδιο με λουλούδια. Το σχεδίασα με μολύβι. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο το μολύβι "έπιανε" πάνω στην πορσελάνη. Μετά με προσοχή πέρασα τα χρώματα. Η μορφή της άλλαξε εντελώς. Τώρα περιμένω να στεγνώσει καλά για να το περάσω με υγρό γυαλί και να σταθεροποιήσω τα χρώματα.


Αν έχετε και εσείς κάποιο πιάτο ή γυάλινο αντικείμενο που θέλετε να το αλλάξετε λίγο είναι πολύ εύκολο. Αν δεν μπορείτε να το ζωγραφίσετε κατευθείαν μπορείτε να βρείτε ένα σχέδιο και να το αντιγράψετε σε ριζόχαρτο με ένα μαλακό μολύβι 3Β. Μετά να το μεταφέρετε πάνω στο πιάτο ή γυρίζοντας το ριζόχαρτο ανάποδα ή με καρμπόν. Γυρίζοντας το ριζόχαρτο ανάποδα θα σας βγει και το σχέδιο ανάποδα, αν δεν σας πειράζει συνεχίζετε αλλιώς χρησιμοποιείτε καρμπόν. Κάνετε το περίγραμμα του σχεδίου, με πινέλο και μαύρο χρώμα και φροντίζετε να εξαφανίσετε τα ίχνη του καρμπόν γιατί θα σας δημιουργήσει πρόβλημα μετά.


Τα χρώματα που χρησιμοποιείτε μπορεί να είναι ή διαφανή ή αδιαφανή, μόνο να προσέξετε να γράφουν πάνω, ότι κάνουν για γυάλινες επιφάνειες. Αν δεν θέλετε να πάρετε πολλά χρώματα επειδή ίσως σας φαίνονται ακριβά μπορείτε να πάρετε τα βασικά, κόκκινο, κίτρινο, μπλε και άσπρο, μαύρο. Αν τα ανακατέψετε μεταξύ  τους θα έχετε πολλούς συνδυασμούς χρωμάτων. Στο τέλος και αφού στεγνώσει και το χρώμα, επειδή δεν ψήνεται το χρώμα αυτό και μπορεί να γδαρθεί και να φύγει περνάτε όλο το πιάτο με ένα στρώμα υγρό γυαλί. Το σχέδιό σας δεν πρόκειται να πάθει τίποτα! Μπορείτε ακόμα να περάσετε μόνο το σχέδιο με υγρό γυαλί και να το κάνετε κάπως ανάγλυφο. Εγώ δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα περάσω μόνο το σχέδιο ή όλη την πιατέλα. Ότι και να αποφασίσω να είστε σίγουρες ότι θα το βγάλω φωτογραφία και θα σας το δείξω στην επόμενη ανάρτηση. Εξ άλλου το έχω κάνει πολλές φορές. Ως τότε καλή επιτυχία!! Να είστε όλες καλά!!


8.2.12

Το λεύκωμα της γιαγιάς..



Μόνη πλησίον της ακτής συχνά επί της άμμου, 
χαράσσω με της ράβδου μου το άκρον, το όνομά μου.
Πλην μετ΄ολίγον έρχεται το κύμα και το σβήνει,
και ουδέν ίχνος εξ αυτού εις την ακτήν αφήνει.

Φευ ούτω και εις το λεύκωμα χαράτομεν επίσης
τα ονόματά μας με πολλάς ευχάς και αναμνήσεις.
Πλην μετ΄ολίγον έρχονται τα κύματα του χρόνου,
και σβήνουν της φιλίας μας την μνήμην άνευ πόνου...


17 Νοεμβρίου 1905


Μόνη μέσα στο σπίτι, με παρέα τους φίλους μου τα ζώα, διαβάζω και ξαναδιαβάζω τον θησαυρό αυτόν, που βρήκα ξεχασμένο σε ένα συρτάρι. Όλα αυτά τα αποτυπώματα που υπάρχουν μέσα, είναι από ανθρώπους που έχουν από χρόνια περάσει στην άλλη μεριά του ουράνιου τόξου. Όμως, εγώ, κρατάω στα χέρια μου μια στιγμή από τη ζωή τους. Μια στιγμή του 1905, πριν από τα γεγονότα που άλλαξαν την ιστορία της χώρας μας, πριν από τα γεγονότα που άλλαξαν τη ζωή τους.....
 Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα αφιερώματα. Η γλώσσα καθαρεύουσα, πολυτονικό, γραμμένα με γραφίδα και μελάνι, γράμματα καλλιγραφικά.... Σκέφτομαι πως κι εγώ την πρόλαβα την καλλιγραφία σαν μάθημα στο σχολείο -ήταν και από τα αγαπημένα μου- πρόλαβα και τα οικοκυρικά.... Πως αλλάζουν τα χρόνια... Η κόρη μου δεν ήξερε ούτε ένα κουμπί να ράψει. "Θα το δώσω έξω να μου το ράψουν" έλεγε. Τώρα με την κρίση, έμαθε. Άνεργη από τον περασμένο Ιούνιο "για έξοδα είμαστε τώρα...".λέει.  Πετάει το μυαλό μου από το τότε στο τώρα. Ούτε τότε ήξεραν τι τους περίμενε.. Ούτε τώρα ξέρουμε τι μας περιμένει. 
Βάρυνε η ατμόσφαιρα. Πιο καλά να τελειώσω με ένα ακόμα ποιήμα-αφιέρωμα. Να είστε όλες καλά!!!




Γιατί ωχρά και σκεπτική περιπατείς μονάχη;
σαν πέρδικα που τραγουδά μονάχη της στα βράχη.


Γιατί ωχρά και σκεπτική στέκεις και με κυτάζεις,
κι όλο μου λες πως δεν μπορείς, αχ την καρδιά μου σφάζεις.


Γιατί ωχρά και σκεπτική περιπατείς με χάρη,
ζηλεύω, άστρο μου λαμπρό, τον νιό που θα σε πάρει.


Γιατί δεν θέλεις να το πεις τι έχεις στην καρδιά σου,
να παύσω πια να τραγουδώ, στην εύμορφη ματιά σου.


Γιατί να κλαις και να πονείς χρυσό μου περιστέρι,
ενώ έπρεπε να τραγουδείς χειμώνα καλοκαίρι;





Σημ. Οι φωτογραφίες είναι από το Google

1.2.12

Καλό μήνα ! !



Όταν για ένα διάστημα  -μετά από τους τελευταίους σεισμούς στην Αθήνα - έμεινα για λίγο εκτός Αθηνών, εκείνο που θυμάμαι από τον Φεβρουάριο, είναι που άνθιζαν οι αμυγδαλιές και πάντα σκεφτόμουν με ένα τόνο αισιοδοξίας,  κοίτα έρχεται η Άνοιξη!!!
 Ξεχνούσα δε πάντα, ότι τον Φεβρουάριο έρχεται και το Καρναβάλι.... Κάτι σαν και αυτό που ζούμε χρόνια τώρα.... Μόνο που δεν έχουν αποφασίσει ποιος από όλους είναι ο βασιλιάς Καρνάβαλος μήπως και τον κάψουμε να ησυχάσουμε.... Μη μου στεναχωριέστε όμως γιατί και η Άνοιξη είναι κοντά!!!  Καλό μήνα σε όλους και όλες!!!

*Τη φωτογραφία την δανείστηκα από τις εικόνες του Google