1.12.14

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

Να που ήρθε και ο Δεκέμβρης. Ένας Δεκέμβρης λίγο αλλιώτικος. Με πολλά προβλήματα και λιγότερες χαρές..... Εμείς όμως δεν το βάζουμε κάτω. Με μια φωτογραφία για να σας θυμίζει ότι μετά τον χειμώνα έρχεται πάντα, (αυτό είναι σίγουρο) το καλοκαιράκι σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!



να είστε όλοι καλά!!!!

12.8.14

Οι φίλοι μας τα ζώα

Ο Λόρδος




Ο Άρης 


Όταν βρήκα την Μουμού είχε μέγεθος παλάμης, καλή ώρα σαν τον Λόρδο. Την άκουγα που έκλαιγε δύο εικοσιτετράωρα αλλά δεν μπορούσα να την βρω έτσι που ήταν κρυμμένη ανάμεσα στα χόρτα. Αποφάσισα να το ρισκάρω και έβαλα την Ήρα μια ημίαιμη σκυλίτσα που είχα με πατέρα κυνηγόσκυλο και μητέρα λαμπραντοράκι. Της είχα εμπιστοσύνη και η αλήθεια είναι ότι το βρήκε αμέσως. Η Μουμού μεγάλωσε, παρότι ο γιατρός μου το είχε αποκλείσει. Ήταν πολύ μικρή και δεν είχε πολλά αντισώματα μου είπε. Όμως με υπομονή και πολύ τύχη η Μουμού μεγάλωσε. Κοντά στα πρώτα της γενέθλια ήρθε στο σπίτι ο Άρης ένα ημίαιμο μαύρο λυκόσκυλο. Τον βρήκαμε πεταμένο στην εθνική οδό δίπλα σε κάτι σκουπίδια. Ήταν πολύ φοβισμένος και είχε ανάγκη από αγάπη. Η Μουμού τον καλοδέχθηκε γιατί το μέγεθός του ήταν μισό από το δικό της. Έγιναν φίλοι και όταν ακόμα ο Άρης μεγάλωσε και έγινε ένας μικρός γίγαντας για την Μουμού. Όλη μέρα μαζί, μέχρι που μια μέρα μετά από τέσσερα χρόνια η Μουμού αποφάσισε να γνωρίσει τον κόσμο..... Την πρώτη μέρα γύρισε, την δεύτερη γύρισε, κάποια στιγμή δεν γύρισε.... Βγήκα στην γειτονιά την φώναξα αλλά πουθενά η Μουμού. Αργότερα έμαθα ότι σε μια από τις βόλτες της η Μουμού γνώρισε κάτι σκυλάκια τα οποία δεν ήταν πολύ φιλικά μαζί της.... έτσι χάσαμε την Μουμού.


Ο Ντέξτερ
Ο Άρης μελαγχόλησε μέχρι που του φέραμε τον Ντέξτερ ένα μικρό τσιουάουα. Το μικρό του μέγεθος ίσως του θύμιζε την Μουμού γιατί παρότι είναι και τα δύο αρσενικά δεν έχουν καθόλου ανταγωνισμό μεταξύ τους.


Ο Γκούφυ
Γιατί σας διηγήθηκα αυτή την ιστορία; Κυρίως για να θίξω την σχέση μεταξύ σκύλου και γάτας. Υπάρχουν σκυλιά που τα πάνε πολύ καλά με τις γάτες, υπάρχουν όμως και άλλα τα οποία είναι θανάσιμοι εχθροί με τις γάτες. Δεν φταίνε αυτά, το έχουν στο DNA τους όπως ο Γκούφυ ένα πολύ υπάκουο κατά τα άλλα σκυλί που όμως όταν δει γάτα χάνει κυριολεκτικά το μυαλό του. Γίνεται αγνώριστος. Την πρώτη φορά ένιωσα πολύ άσχημα, εκτός από την στεναχώρια μου για το καϋμένο το γατάκι είχα τύψεις για τον σκύλο "φονιά" που μεγάλωσα. Όμως μετά από συζητήσεις συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να επέμβω στο DNA του σκύλου μου. Μπορώ όμως να προστατεύσω τις γάτες, πήρα λοιπόν τις κατάλληλες προφυλάξεις ώστε ο σκύλος μου να μην ξανάρθει σε επαφή με καμία γάτα... Έτσι οι σκύλοι μου ζουν στην αυλή και οι γάτες μου στην ταράτσα.... Όσο για τις κεραμιδόγατες που έρχονται καθημερινά για ένα πιάτο φαϊ υπάρχουν προστατευτικά που τις κρατούν μακριά από τα σκυλάκια μου, ιδίως τα μωρά τους....

Οι κεραμιδόγατες
Η Lidl
Το συμπέρασμα που έβγαλα εγώ από την μακροχρόνια σχέση μου με σκύλους και γάτες είναι ότι μπορούμε να μάθουμε το σκύλο μας να είναι φιλικός με τις γάτες, ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε,  όμως είναι μεγάλο λάθος να μάθουμε την γάτα μας να μη φοβάται τους σκύλους, είναι κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο για τις γάτες. Είμαι ανοικτή να ακούσω και την δική σας γνώμη επί του θέματος ως τότε να είστε όλοι καλά!!!

Ο Αλήτης

30.6.14

Μια χαριτωμένη γατοοικογένεια.....












Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα γατάκι. Ένα πολύ άτακτο γατάκι. Ήταν πολύ περίεργο και ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο. Δεν ήξερε όμως ότι ο κόσμος μακριά από την αγκαλιά της μαμάς του είναι πολύ επικίνδυνος. Όταν το γνωρίσαμε εμείς είχε απέναντί του ένα τεράστιο μαύρο σκυλί που το πλησίαζε απειλητικά. Είχε στριμωχτεί σε μια γωνίτσα και έτρεμε από τον φόβο του. Το σώσαμε και το πήραμε σπίτι μας. Το όνομα του ήταν Πέτρος. Είχε κάτι πληγές στα ποδαράκια του και τις περιποιηθήκαμε. Όταν έγινε καλά το πήγα στην ταρατσούλα μου για να ζήσει στον μικρό του παράδεισο χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του. Η αγάπη που μας ένωσε ήταν αμοιβαία!! Χάδια, παιχνίδια, αγκαλιές!! Έτσι μεγάλωνε ο Πέτρος ώσπου έγινε μια όμορφη γατούλα. Κράτησε όμως το όνομα της μια που το είχε πια συνηθίσει. Έτσι ο Πέτρος έγινε Πέτρα.......




Ο Τζούνο ήταν ένα μικρό άσπρο γατάκι με γκρι σημαδάκια. Όταν ήταν πολύ μικρός είχε μια πολύ κακή εμπειρία. Ένας μεγάλος αρσενικός γάτος επιτέθηκε σε αυτόν και τα αδελφάκια του. Σκότωσε το ένα και εκείνον τον  τραυμάτισε σοβαρά στο λαιμό. Η μαμά του επειδή είμαστε φίλες και μου έχει εμπιστοσύνη μου τα έφερε έξω από την πόρτα της κουζίνας να τα περιποιηθώ. Με πολύ προσοχή καθάρισα την πληγή του και τον πρόσεξα πολύ. Έλεγα πως δεν θα ζήσει αλλά είχε πολύ δύναμη. Έγινε καλά σωματικά αλλά έχει μια πληγή στην ψυχούλα του. Φοβάται τους άλλους γάτους. Έτσι τον πήγα και αυτόν στην ταρατσούλα για να ζήσει ήσυχος. Η Πέτρα και ο Τζούνο έγιναν γρήγορα φίλοι και μετά έγιναν ζευγάρι. Ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι!!!





Πριν από δυο μήνες απέκτησαν δύο πολύ όμορφα γατάκια. Τον Μούσα που έχει ένα σημαδάκι στο σαγόνι σαν μούσι και την Κωλοτούμπα που είναι πολύ παιχνιδιάρα. Ο Τζούνο βοήθησε πολύ την Πέτρα στο μεγάλωμα των παιδιών. Τα καθάριζε, τα πρόσεχε όταν εκείνη πήγαινε λίγο να ξεκουραστεί και τώρα που μεγάλωσαν παίζει μαζί τους ώρες ατέλειωτες...
Τι ρόλο παίζω εγώ; Είμαι αυτή που τα φροντίζει και τα καμαρώνει και αυτά τρίβονται στα πόδια μου και δείχνουν την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ...... αυτή είναι μόνο η αρχή μιας πολύ όμορφης ιστορίας.... που ζούνε όλοι καλά και εσείς καλύτερα......











7.6.14

Όταν οι "μουτζουρίτσες" γίνονται τέχνη......



Θα ΄θελα να σας μιλήσω για την τέχνη του doodling. Στο You Tube θα το βρείτε σαν doodling art. Doodle ονομάζουμε τις ζωγραφιές που κάνουμε όταν παρακολουθούμε συνήθως κάποιον που μιλά και σχεδιάζουμε τετραγωνάκια σε ένα φύλλο χαρτί, όταν π.χ μιλάμε στο τηλέφωνο. Συνήθως δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο σχήμα, όμως αυτό δεν τα εμποδίζει - τουλάχιστον κάποια από αυτά - να είναι έργα τέχνης.


Εγώ έχω πολύ καλές σχέσεις με την τέχνη αυτή χωρίς να το ξέρω. Στο βιογραφικό όταν άνοιξα το blog έγραφα ότι όλα ξεκίνησαν από τις "μουτζούρες" που έκανα όταν παρακολουθούσα τα μαθήματα στο σχολείο. Ήταν η αιτία που σπούδασα γραφιστική. Στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας είχα φτιάξει πίνακες με αυτό το είδος τέχνης. Βέβαια τότε δεν ήξερα ότι είναι τέχνη. Το έμαθα τώρα από το internet. Όμως όταν "μουτζούρωνα" αισθανόμουν πολύ καλά, ηρεμούσα και ξεχνιόμουν,  παρ΄ότι στο σχολείο οι καθηγήτριες με είχαν πάρει είδηση, και ήθελαν να τους κοιτώ στα μάτια, όταν μιλούσαν.


Σήμερα μπορώ ελεύθερα να σας πω ότι εκείνες τις ατέλειωτες ώρες βαριόμουνα αφάνταστα και αισθανόμουν απίστευτη καταπίεση, που δεν μπορούσα να πάρω το στυλό και να κάνω μουτζουρίτσες.  Σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου, όταν είχα κάποιο πρόβλημα ηρεμούσα όταν είχα ένα στυλό και ένα χαρτί και σχεδίαζα.


Είναι μια τέχνη που θέλει πολύ υπομονή, όπως θα διαπιστώσετε και εσείς, αν κάνετε μια μικρή έρευνα στο You Tube. Ίσως να ανακαλύψετε και σεις όπως και εγώ ότι είναι το αγχολυτικό σας φάρμακο.....
Τελικά ότι και να κάνουμε με τα χέρια μας είναι μια μορφή τέχνης που ενώνει ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και πολλές φορές κοινά προβλήματα. Να είστε όλοι καλά!!!



1.5.14

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!



Γέμισε ο κόσμος λουλούδια!! Γέμισε λουλούδια  το facebook! Ο Μάης έκανε την εμφάνισή του δυναμικά, όλο χρώματα και αρώματα!!!  Χρώματα να γεμίσει λοιπόν η ζωή σας!! Αυτή είναι η ευχή μου για τον Μάη!!!
Να φύγουμε όλοι από το ασπρόμαυρο που κυριαρχεί στην ζωή μας και να γεμίσουμε χρώματα και αισιοδοξία!!! Να είστε όλοι καλά!!!


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!


6.4.14

"Life In A Colourhouse" σημαίνει μουσική....(συνέχεια)


Πάει πολύς καιρός που κάποιοι τα έβαλαν με την νεολαία μας. Νόμιζαν ότι με μια κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν, με την ανεργία και την υποβάθμιση της ζωής τους θα τους έκλεβαν την ζωή τους και τα όνειρά τους.... Γελάστηκαν.... Τα παιδιά μας είναι δω γεμάτα όνειρα γιατί εμείς τους μάθαμε να μπορούν να ονειρεύονται ακόμα και όταν ο κόσμος γύρω τους είναι σκοτεινός, με αισιοδοξία γιατί η αισιοδοξία είναι γονίδιο που μεταφέρεται κληρονομικά από γονιό σε παιδί, με όρεξη να παλέψουν όταν χρειάζεται για να διεκδικήσουν μια θέση που δικαιωματικά τους ανήκει...
Η γιαγιά μου έλεγε πως όταν οι άνθρωποι δουλεύουν όλοι μαζί είναι σαν ένα δεμάτι ξύλα. Το ένα ξύλο μπορείς να το σπάσεις εύκολα, το δεμάτι ποτέ. Ήταν σοφή η γιαγιά μου....
Και όταν τα παιδιά μας ενώθηκαν και έκαναν μια ομάδα, βγήκε ένα video!!! Βγήκε ένα συγκρότημα. Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική στην κρίση μου για την πρώτη τους δουλειά. Είναι όλα τους παιδιά μου!!! Γι΄ αυτό τους παραδίνω σε σας.
 Το πρώτο τους video (εδώ) είναι μια διασκευή του θέματος του γνωστού σήριαλ "Game of Thrones" για πιάνο και κιθάρα. Παίζουν η Ευηάννα πιάνο και η Ίβα κιθάρα. Την σκηνοθεσία την έχει κάνει η Ειρήνη. (Η γνωστή Ειρήνη με τα μαγικά σοκολατάκια!!! εδώ) Επίσης στο video συμμετέχει και η Ιωάννα μας. 
Κλείνω με τους στίχους του ποιητή να συνοδεύουν το ταξίδι τους........

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

...................

Να είστε όλοι καλά!!!

1.4.14

Καλό μήνα!!!




Ε ναι!! Ήρθε και ο Απρίλης! Τώρα κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει πως δεν ήρθε η άνοιξη!! Ήρθε!! Μου το είπε η καμέλια στο μπαλκόνι μου που απ΄τα πολλά λουλούδια λύγισε τα κλαδιά της, μου το είπαν οι βολβοί που άνθισαν και γέμισαν το μπαλκόνι αρώματα...!!! Μου το είπαν και οι γείτονες χαμογελώντας καθώς έπιναν τον καφέ τους στον ήλιο!! Σας το λέω και εγώ συνοδεύοντάς το με χιλιάδες ευχές μέσα από την καρδιά μου για ένα πραγματικά όμορφο μήνα με υγεία, χαρά και πολλές πολλές δημιουργίες!!!






ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!


27.3.14

'Life in a Colourhouse' σημαίνει μουσική!!!





Οι 'Life in a Colourhouse' είναι κατεξοχήν ένα μουσικό συγκρότημα, ένα γυναικείο μουσικό συγκρότημα.
Όμως οι 'Life in a Colourhouse' δεν είναι μόνο μουσικοί. Είναι δύο ταλαντούχα άτομα που με την βοήθεια και συμμετοχή φίλων - οι οποίοι ασχολούνται ερασιτεχνικά με διάφορες μορφές τέχνης- γράφουν, σκηνοθετούν και ανεβάζουν μικρά θεατρικά έργα. Επίσης ασχολούνται με πολύ επιτυχία με την φωτογραφία και τη ζωγραφική, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα ότι ένας καλλιτέχνης είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα που μπορεί να ασχολείται με πολλές μορφές τέχνης.
Οι 'Life in a Colourhouse' είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μου. Τους έζησα από το πρώτο λεπτό της δημιουργίας τους και πάντα μου ζητούν ένα κριτικό λόγο για ότι κάνουν, γεγονός που με γεμίζει χαρά.
Για την δημιουργία ενός video μου ζήτησαν να τους φτιάξω το σήμα τους που είναι ένα μανιτάρι με τα χρώματα της ίριδας.




Με άφησαν ελεύθερη χωρίς να με περιορίσουν στα υλικά. Έτσι μετά από σκέψη, σχεδίασα και τους έφτιαξα ένα μανιτάρι από χάντρες και αυτό γιατί οι χάντρες έχουν πολύ έντονα χρώματα και ταιριάζουν παντού.
Ελπίζω να τους αρέσει. Ελπίζω να αρέσει και σε σας το πρώτο τους μουσικό video που θα ανέβει στο Youtube μέσα στον Απρίλη.
Τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου "Καλή επιτυχία". Όσο για σας σας εύχομαι να χαίρεστε τις όμορφες ανοιξιάτικες μέρες και να είστε πάντα καλά!



17.3.14

Ένας τοίχος βαμμένος σαν σκακιέρα!!!



Ξέρετε πως μπορείτε να κάνετε έναν τοίχο να φαίνεται σαν μια τεράστια σκακιέρα; Κατ΄αρχάς πρέπει να οπλιστείτε με πάρα πολύ υπομονή και όλα θα γίνουν.


Διαλέγουμε λοιπόν ένα τοίχο. Ο συγκεκριμένος έχει και μία εσοχή και προσφέρεται για να βαφτεί σαν σκακιέρα. Οι υπόλοιποι τοίχοι του δωματίου είναι σε αποχρώσεις του κόκκινου και του πορτοκαλί. Αυτός έμεινε άσπρος για να μπορέσουμε πιο εύκολα να τον βάψουμε. Έχουμε λοιπόν ένα τοίχο, ένα χάρακα, ένα μολύβι και υπομονή. Πραγματικά πολύ υπομονή. Μετράμε τον τοίχο και τον χωρίζουμε σε τετράγωνα ίσα μεταξύ τους. Μόλις τελειώσουμε παίρνουμε μια χαρτοταινία και την κολλάμε πάνω στη γραμμή προς το μέρος των άσπρων τετραγώνων για να μπορέσουμε να βάψουμε τα μαύρα τετράγωνα. Περιμένουμε να στεγνώσουν και τα περνάμε ένα δεύτερο χέρι. Όταν στεγνώσει ξεκολλάμε τις χαρτοταινίες και κολλάμε άλλες χαρτοταινίες πάνω στο μαύρο χρώμα έτσι που να μπορούμε να βάψουμε τα άσπρα τετράγωνα. Τα άσπρα τα περάσαμε τρία χέρια για να πιάσει καλά. Όταν τελειώσουμε και με το άσπρο ξεκολλάμε τις χαρτοταινίες και απολαμβάνουμε τον τοίχο μας που μοιάζει σαν τεράστια σκακιέρα. Κουραστήκαμε λίγο αλλά αξίζει τον κόπο!!!


Τελειώνοντας να σας πω ότι ο τοίχος δεν είναι δικός μου. Είναι στο σπίτι της κόρης μου και το έργο είναι δικό της και της κολλητής της. Εγώ δεν κούνησα ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι αυτό όμως δεν μου απαγορεύει να χαίρομαι για το αποτέλεσμα!!! Πως το έλεγε η γιαγιά μου; Το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει...!!  Σωστά;; Να είστε όλοι καλά!!


9.3.14

Ένα πιάτο με κέντημα!!




Τι θα κάνατε αν είχατε ένα κέντημα που είχε τρυπήσει με το πέρασμα του χρόνου; Θα το πετούσατε; Λάθος μέγα λάθος!!! Είπαμε δεν πετάμε τίποτα!! Όλα τα πράγματα ανακυκλώνονται!! Δείτε μια ιδέα για ένα κέντημα που σε άλλη περίπτωση θα κατέληγε στα σκουπίδια....
Το συγκεκριμένο κέντημα το βρήκα σε ένα σπίτι που έπρεπε να αδειάσει όταν ο τελευταίος του κάτοικος πέρασε στην άλλη μεριά του φεγγαριού..... Είχε πολύ λεπτοδουλειά και  λυπήθηκα να το πετάξω. Το πήρα λοιπόν το έπλυνα και το σιδέρωσα. Δεν σκέφθηκα να το βγάλω μια φωτογραφία για να σας δείξω σε τι κατάσταση ήταν. Τέλος πάντων. Είχε τρυπήσει το ύφασμα χωρίς όμως να καταστραφούν τα μέρη που ήταν κεντημένα, έτσι σκέφθηκα να στολίσω με τα λουλουδάκια του μια πιατέλα που είχα από την μαμά μου αλλά δεν την χρησιμοποιώ.


Βήμα 1ο. Πέρασα τα λουλουδάκια με κόλλα για να μη ξεφτίσουν όταν θα τα έκοβα.
Βήμα 2ο. Έβαψα τα λουλουδάκια με χρώμα για ύφασμα για να γίνουν πιο έντονα.
Βήμα 3ο. Έκοψα τα λουλουδάκια γύρω γύρω χωρίς να αφήσω καθόλου περιθώριο.
Βήμα 4ο και τελευταίο. Κόλλησα τα λουλουδάκια πάνω στην πιατέλα και όταν στέγνωσαν τα πέρασα με βερνίκι νερού. Πολύ απλό.
Εδώ να προσθέσω ότι αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε την πιατέλα θα πρέπει να περάσετε τα κεντήματα με υγρό γυαλί. Εγώ θα τη βάλω να στολίσω μια γωνιά οπότε την πέρασα μόνο βερνίκι νερού.
Σημασία έχει ότι στόλισα μια πιατέλα και δεν πέταξα και το κέντημα. Αν σας αρέσει, για ψάξτε τα πράγματά σας, κάπου θα βρείτε ένα παλιό κέντημα και μια πιατέλα που δεν χρησιμοποιείτε. Ως τότε να είστε όλοι καλά!!!


1.3.14

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!




Πρώτη του μηνός σήμερα!! Είναι και απόκριες να μη κάνει ένα αστείο και ο Μάρτης μας; Ντύθηκε χειμώνας!!! Πολύ επιτυχημένα μάλιστα!! Όμως η καμέλια που άνθισε μας δείχνει το αληθινό του πρόσωπο. Λίγη βροχούλα ακόμα δεν κάνει κακό. Μαζί με τον καλό μήνα να κάνουμε μια ευχή οι έχοντες και κατέχοντες αυτή τη χώρα να ντύνονται μασκαράδες μόνο για την αποκριά... έτσι για να πάμε ένα βήμα μπροστά!!!









ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους!!!


Να είμαστε αισιόδοξοι και να καλωσορίσουμε την άνοιξη με μια ευχή ακόμα.... Τα όνειρά μας να μας πηγαίνουν τόσο ψηλά όπως ο χαρταετός που χάνεται ψηλά στον ουρανό!!!
Να είστε όλοι καλά!!!
Σημ. Μη ξεχάσετε να βάλετε μάρτη. Στην Ελλάδα μας ο ήλιος κρύβεται για πολύ λίγο....


23.2.14

Αποκριάτικη περούκα από μαλλί πλεξίματος


Κυριακή σήμερα!! Ο καιρός παίζει μαζί μας ή καλύτερα ο ήλιος παίζει με τα σύννεφα!! Όπως και να είναι πλησιάζει αποκριά και είδα κάπου στο internet μια περούκα από μαλλί....Δεν ξέρω πως μου ήρθε αλλά είπα να φτιάξω και εγώ!!
Είναι πολύ εύκολο αρκεί να ξέρεις λίγο βελονάκι. Έφτιαξα πρώτα ένα σκουφάκι με το βελονάκι. Ξεκίνησα με ένα κύκλο που συνεχώς μεγάλωνε και όταν έφθασα στο μέγεθος του κεφαλιού  σταμάτησα να προσθέτω πόντους οπότε άρχισε να γίνεται σκουφάκι.
 Όταν τελείωσα έκοψα κλωστές αρκετά μακριές τις δίπλωνα και με το βελονάκι τις περνούσα από τις τρύπες του σκούφου και τις έκανα θηλιές. Δύο κούκλες μαλλί χρειάστηκα και άλλη μία για το σκουφί. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό γιατί όποιος το φόρεσε προκάλεσε ατέλειωτα γέλια!!!
 Εγώ για να ντυθώ γιαγιά πήγαινα αλλά μου είπαν διάφορα που δεν μπορώ να τα πω δημόσια γιατί ίσως προσβάλω κάποια δημόσια πρόσωπα και δεν θέλω..... Σημασία έχει ότι γελάσαμε μόνο με την δοκιμή της περούκας άρα πετύχαμε τον σκοπό μας!!!!

Χθες που είχε ήλιο βγήκα στην ταράτσα. Είπα να σας βάλω μερικές φωτογραφίες αν και θα προτιμούσα πιο αργά που θα είναι όλα ανθισμένα και θα έχω διορθώσει και τις ζημιές του χειμώνα.










Ελάτε λοιπόν να σας σεριανίσω. Μόλις ανέβεις τα γεράνια σε υποδέχονται μαζί με τον Πέτρο.


 Ο Πέτρος είναι μια γατούλα που την έσωσε η κολλητή της κόρης μου από κάτι σκύλους. Ήταν τοσοδούλι και είχε πληγές στα πόδια. Το πήρα του έβαλα αντιβίωση και το έκανα καλά. Έχει πια κλείσει ενάμιση χρόνο και μένει στην ταρατσούλα μου και φυλάει τον κήπο μου από τα πουλιά που τρώνε τους σπόρους. Μόλις με βλέπει ξαπλώνει για να τη χαϊδέψω. Λέω "τη" γιατί δεν σας είπα το πιο σημαντικό. Ο Πέτρος είναι κοριτσάκι!!! Αλλά τι σημασία έχει;



Πιο κει το περιβολάκι με τις τσουκνίδες και τις βρούβες. Μπροστά η μέντα και αριστερά η μανταρινιά. Την περασμένη βδομάδα μάζεψα τα τελευταία μανταρίνια και τα έκανα γλυκό. Ακόμα δεν έχει ανθίσει.



Εδώ κάτω μια κορομηλιά που φύτρωσε μόνη της βγάζει τα πρώτα της φυλλαράκια.




Η αχλαδιά εδώ είναι έτοιμη να ανθίσει. Έχω πολλά δέντρα στην ταράτσα μου. Ελιά, μανταρινιά, βερικοκιές, μηλιά, ροδακινιά, αχλαδιά, κορομηλιά. Ααα!! έχω και δυο κληματαριές από κουκούτσια μοσχοστάφυλου, γνωστό και ως μοσχάτο.
Είναι μικρά ακόμα και δεν κάνουν φρούτα εκτός από την μανταρινιά και την ελιά. Όμως βλέποντας τον κύκλο της ζωής τους καταλαβαίνεις τις εποχές που αλλάζουν και ας είσαι στο κέντρο της πόλης....












και εδώ η ρίγανη. Ένα κλαδάκι φύτεψα πριν από δύο χρόνια και κοντεύει να γεμίσει όλο το περιβολάκι!!!!






 Εδώ οι μαργαρίτες που φύτεψα την περασμένη εβδομάδα. Νομίζω ότι έλειπαν από τον κήπο μου οι μαργαρίτες. Για μένα είναι το λουλούδι αυτό που φωνάζει "έρχεται η άνοιξη!!!!"



Να και ο Τζούνο. Αυτός είναι γάτος αρσενικός, και αυτόν τον μάζεψε η κολλητή της κόρης μου γιατί ήταν πολύ μωρό και δεν προλάβαινε να φάει. Έτρωγαν οι άλλες γάτες και εκείνος επειδή ήταν δειλός έμενε νηστικός και έκλαιγε. Τον μεγαλώσαμε και τον πήγαμε στην ταράτσα για να κάνει παρέα στον Πέτρο που είχε αρχίσει και ένοιωθε μοναξιά. Καλοί οι άνθρωποι για παρέα αλλά με έναν όμοιό σου συνεννοείσαι καλύτερα. Φυσικά ταίριαξαν αμέσως.


Μάζεψα και μπόλικες τσουκνίδες για να κάνω πιττάκια. Γέμισα το καλαθάκι μου. Το ξέρετε ότι πάντα κοντά στις τσουκνίδες φυτρώνουν μολόχες. Αυτό είναι από τα περίεργα της φύσης γιατί αν σε τσιμπίσει τσουκνίδα και σε τσούζει τρίβεις πάνω στο τσούξιμο τον χυμό από το φύλλο της μολόχας και περνά!!! Δεν θα σας το έλεγα αν δεν το είχα δοκιμάσει. Επίσης αν βράσεις φύλλα μολόχας και το πιείς κάνει καλό στον βήχα δεν χρειάζεσαι μετά κανένα σιρόπι. Δοκιμασμένο και αυτό. Γι αυτό έχω εμπιστοσύνη στη φύση και ας έχουμε ξεχάσει πως είμαστε κομμάτι της.....



Εδώ μια από τις πικροδάφνες που έβγαλε σπόρους. κανονικά πρέπει να τους αφήσω να τους πάρει ο αέρας μα εγώ θα τους μαζέψω και θα τους φυτέψω για να βγάλω και άλλες πικροδάφνες γιατί διώχνουν τα κουνούπια!!!


Εδώ ένα βιβούρνο που μου το έκαναν δώρο. Είναι ανθισμένο σχεδόν όλο το χειμώνα. Αλλά η ώρα πέρασε και πρέπει να σας αφήσω. Να είστε πάντα κοντά στη φύση, κάνει καλό. Μας δίνει θετική ενέργεια και υγεία!!! Να είστε πάντα καλά!!!