26.9.16

Η φίλη μου η Φράνκυ!!



Αυτή τη φορά θα ήθελα να σας μιλήσω για την μεγάλη αγάπη της ζωής μου! Της το χρωστάω, γιατί από την μέρα που μπήκε στη ζωή μου, κατευθείαν εγκαταστάθηκε στην καρδιά μου, και έκανε τη ζωή μου πιο όμορφη.  Μοιάζει με σκύλο αλλά μην σας ξεγελάει η εμφάνισή της... δεν είναι σκύλος είναι άνθρωπος!! Έτσι την νιώθω...





Όλα τα ζώα μου τα αγαπώ, αλλά μερικά -θα το ομολογήσω- τα ξεχωρίζω λιγάκι. Είναι θέμα χημείας, όπως έγινε με τον Όλαφ. Τον Όλαφ το γελαστό σκυλί που την ιστορία του σας την έγραψα εδώ Αυτή τη φορά θα σας μιλήσω για την Φράνκυ μου.











Την Φράνκυ, την γνώρισα πριν από δύο περίπου χρόνια όταν την έφερε στην κόρη μου για να την φροντίσει, κάποια φιλοζωική εταιρεία, γιατί ήταν σκελετωμένη και δεν έπαιρνε πάνω της. Την είχαν βρει κάπου στην εθνική οδό άρρωστη και σκελετωμένη. Την φρόντισαν, την γιάτρεψαν, αλλά παρ΄ όλη την φροντίδα δεν έπαιρνε δράμι επάνω της. Έτσι είπαν μήπως σε κάποιο σπίτι, με καθημερινή φροντίδα και αγάπη γίνει καλά....


 Μόλις την είδα την αγάπησα!! Ήταν σκελετωμένη και της έλειπε το τρίχωμά της και το κυριότερο είχε ένα βλέμμα τόσο λυπημένο που σου έφερνε δάκρυα. Με την βοήθεια της κόρης μου άρχισε και έπαιρνε πάνω της, όμως δεν μπορούσε να είναι συνέχεια κοντά της. Έτσι όταν έμενε μόνη της, ήταν τόσο ανήσυχη και έκανε τόσες ζημιές που δεν ήξερες τι θα συναντήσεις κάθε φορά που γύριζες σπίτι. Συνήθως όταν αγχωνόταν πολύ, λέρωνε παντού, παρότι την έβγαζαν συνέχεια βόλτα.

Κάποια στιγμή αγανάκτησε και θέλησε να την δώσει πίσω. Τότε σκέφτηκα να της δώσω άλλη μια ευκαιρία, να την ζητήσω για δεκαπέντε μέρες και αν δεν κατάφερνα να την ηρεμήσω, θα την δίναμε πίσω. Την έβαλα με τον Όλαφ, με τον οποίο έχει σχεδόν την ίδια ιστορία, κάτω στο ισόγειο που είχα φτιάξει τον χώρο ειδικά για τον Όλαφ με αυλή, για να βγαίνει έξω. Όλο το πρωί ήταν καλά, γιατί έπαιζε με τον Όλαφ, αλλά το βράδυ μόλις την έβαλα να κοιμηθεί, άρχισε να κλαίει.


 Έκατσα μαζί της και την πήρα αγκαλιά. Της μιλούσα και την χάιδευα. Ηρεμούσε και κοιμόταν και ξαφνικά σηκωνόταν και με έψαχνε. Δεν έφυγα. Ήταν πολύ σημαντικό, για εκείνη, να ξέρει ότι ήμουν εκεί. Δεν ήθελα να σκεφθεί το σκυλί ότι το εγκατέλειψαν για δεύτερη φορά. Το δεύτερο βράδυ ήταν πιο ήρεμη, αλλά πάλι ήμουν δίπλα της. Αυτό ήταν!!! Ηρέμησε, δεν λέρωσε ξανά, και όταν της μιλούσα με άκουγε σαν να ήταν άνθρωπος. Έγινε καλά, πάχυνε και έγινε μια κούκλα. Δεν την μαλώνω σχεδόν ποτέ, γιατί είμαι της γνώμης ότι το σκυλί πρέπει να σου κάνει το χατήρι γιατί σ΄αγαπάει. Εξάλλου καταλαβαίνει τόσο καλά αυτά που της λέω...
Επειδή ήταν πολύ μικρή, περίπου δέκα μηνών, έκανε σκανταλιές. Αλίμονο, όλα τα παιδιά κάνουν.... Όμως σιγά σιγά και καθώς περνούσε ο χρόνος γινόταν όλο και πιο ήσυχη. Φυσικά όσο ήσυχος μπορεί να είναι ένας σκύλος με την ιδιοσυγκρασία της. Ευτυχώς έχει αρκετό χώρο να τρέξει και να παίξει. Παίζουμε και μαζί και μαθαίνει πολύ γρήγορα. Είναι πολύ καλός τερματοφύλακας ειδικά όταν πιάνει πράγματα στον αέρα.!!! Όταν δε πηδάει εμπόδια έχει υπέροχο άλμα!!!! Μου αρέσει να την κοιτάζω.

Πηγαίνουμε βόλτες με το αυτοκίνητο στο βουνό και στη θάλασσα. Πάντα παίρνουμε μαζί μας και τον Όλαφ. Είναι αχώριστοι!!! Στον χρόνο πάνω την στειρώσαμε. Τώρα είναι δύο χρονών και μας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη.Το χαρακτηριστικό της είναι το ρολογάκι που έχει μέσα της, το οποίο χτυπά, όποτε είναι η ώρα του φαγητού. Λογικό το βρίσκω αν σκεφθεί κανείς την πείνα που πέρασε σε πολύ μικρή ηλικία. Παρότι και ο Όλαφ έχει το ίδιο πρόβλημα, δεν μαλώνουν ποτέ για το φαί. Είναι και οι δύο πολύ καλοί χαρακτήρες. Επίσης χτυπά κάθε πρωί που θέλει να βγει έξω. Σταθερά την ίδια ώρα στις επτά και μισή το πρωί!!! Ευτυχώς εγώ ξυπνώ πιο νωρίς!!!


Φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή μας που έχουμε δίπλα μας πλάσματα που τα αγαπάμε και μας αγαπούν πραγματικά, δεν έχουμε χρόνο για σχέσεις που μας φθείρουν. Τα σκυλάκια μου είναι από αυτά τα πλάσματα που με κάνουν να νιώθω καλά ότι και να με απασχολεί και τους είμαι ευγνώμων γι΄αυτό. Να είστε όλοι καλά!!!

20.9.16

Μια φραγκοσυκιά σε γλάστρα...!



Μια μέρα μας χωρίζει από την επίσημη είσοδο του φθινοπώρου, παρ΄ότι ο καιρός θυμίζει ακόμα καλοκαιράκι. Έτσι βρήκα και εγώ την ευκαιρία να σας ευχηθώ:

Καλό και δημιουργικό Φθινόπωρο με υγεία και χαρά για όλους

Χάθηκα πραγματικά, γιατί το είχα ανάγκη να ξεκουραστώ, να γεμίσω τις μπαταρίες μου, και να κάτσω λίγο καιρό χωρίς να κάνω τίποτα, όσο αυτό είναι δυνατόν. Πάντως όλη αυτή την περίοδο  διάβασα πολύ, ασχολήθηκα με τα λουλούδια μου και φυσικά με τα ζωάκια μου. Είχαμε και γεννητούρια και γίναμε πολλοί. Χαχα!! Τα παιδιά είναι ευτυχία ας είναι και γατάκια!!! Χαχαχα!!!

Έκανα και πολλές βόλτες και καθάρισα το μυαλό μου. Χόρτασα ήλιο και θάλασσα! Έτσι γέμισα καινούργιες ιδέες και ήρθα να τις μοιραστώ μαζί σας...
Σε μια βόλτα που έκανα είδα εκεί σε ένα χωράφι στη μέση του πουθενά μια φραγκοσυκιά.



 Ήταν η καϋμένη στο κακό της το χάλι. Σταφιδιασμένη από την ζέστη και την έλλειψη νερού. Την λυπήθηκα και σκέφθηκα τι καλά που θα ήταν αν είχα και εγώ μια φραγκοσυκιά στην ταρατσούλα μου!! Να τρώω και φραγκόσυκα. Είπα δυνατά την σκέψη μου και πραγματικά δεν ενθουσιάστηκε κανένας. Όμως εγώ ήθελα να σώσω έστω ένα κομμάτι από την φραγκοσυκιά. Έτσι πήρα ένα γάντι κηπουρού και ένα ψαλίδι και έκοψα μερικά κομμάτια. Τα φύτεψα. Ενώ περίμενα ότι δεν θα γινόταν τίποτα αυτά άρχισαν και φούσκωναν και έβγαλαν και παιδάκια!!!


Απίστευτο!!! Η φραγκοσυκιά έπιασε και είναι ένα μικρό θαύμα, γιατί όπως μεγαλώνει βγάζει κάτι εξογκώματα τα οποία μεγαλώνουν και γίνονται κορμός. Αυτός ο κορμός έχει επάνω του φυλλαράκια μικρά τα οποία με το πέρασμα του χρόνου γίνονται αγκαθάκια.



 Μικρά πολύ μικρά αγκαθάκια που σχεδόν δεν τα βλέπεις με γυμνό οφθαλμό. Αν πάρεις όμως ένα μεγεθυντικό φακό τα βλέπεις καρφωμένα στο δάχτυλό σου!!! Χαχαχα!!! Δούλεψε πολύ φακός και τσιμπιδάκι μέχρι να μάθω. Σημασία όμως έχει πόσα πράγματα έμαθα!!




Δεν ξέρω εσείς αλλά εμένα μου αρέσει πολύ να μαθαίνω βλέποντας τη φύση να κάνει την δουλειά της. Την κάνει τόσο καλά, τόσο τέλεια!!!


Ας μας γίνει λοιπόν μάθημα ο κύκλος της ζωής και ας καταλάβουμε ότι αυτή η ζωή που μας χαρίστηκε πρέπει να την ζήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Χωρίς κλάψες και μουρμούρα, με αισιοδοξία χαρά και δημιουργία!!! Να είστε όλοι καλά!!!