19.11.17

Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους (2η συνέχεια)

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΒΔΑΚΙ



(συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση)

.....Αφού έπαιξαν πολλή ώρα γύρω από το έλατο, πήγαν όλοι να ξεκουραστούν χαρούμενοι. Τότε η μικρή νεράϊδα έκανε μια καλή σκέψη. Οι καλές σκέψεις μας κάνουν πάντα να νιώθουμε όμορφα, και της μικρής μας νεράϊδας της άρεσαν οι καλές σκέψεις, που θα έκαναν και τους άλλους να νιώσουν όμορφα. "Αφού τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το έλατο, φαντάσου πόσο θα χαρούν αν ξυπνήσουν το πρωί και βρουν ο καθένας έξω από το σπίτι τους από ένα Χριστουγεννιάτικο έλατο. Θα χρησιμοποιήσω το μαγικό μου ραβδάκι."

Με αυτή τη σκέψη περίμενε την νύχτα να απλώσει το σκοτεινό της πέπλο και οι φίλοι της να κοιμηθούν βαθιά, και όταν έγινε και αυτό, πήρε το ραβδάκι της βγήκε έξω. Κούνησε το ραβδάκι στον αέρα είπε τα μαγικά λόγια -που δεν μπορώ να σας πω γιατί είναι μυστικό και αλίμονο αν τα μάθαιναν όλοι- και περίμενε λίγο. Και τότε... Άνοιξε τα μάτια της και δεν πίστευε σε αυτό που έβλεπε. Τα δεντράκια που έφτιαξε το μαγικό της ραβδάκι δεν ήταν πράσινα έλατα των Χριστουγέννων, αλλά χρωματιστά, με γραμμούλες και καρουδάκια. Ξανακούνησε το ραβδάκι της και τότε αυτό έκανε ένα παρατεταμένο θόρυβο κρρρτστσουφ και ξανά κρρρτστσουφ και πέταξε ένα σωρό αστέρια χρωματιστά και γυαλιστερά, αλλά άλλο δεντράκι δεν έφτιαξε, ούτε αυτά τα παρδαλά δεντράκια διόρθωσε.



"Αχ τι καταστροφή!! σκέφθηκε αναστατωμένη η νεραϊδούλα. Τι να έπαθε το μαγικό μου ραβδάκι? Λες να χάλασε? Συμφορά μου!! είπε κουνώντας το στον αέρα. Όμως το ραβδάκι δεν αντέδρασε. Τι θα κάνω τώρα? Μαύρες σκέψεις την τύλιξαν και αισθάνθηκε απελπισία να την πλημμυρίζει. Μεταξύ μας αυτή είναι η δουλειά των μαύρων και κακών σκέψεων, να σε γεμίζουν απελπισία σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου....
"Χωρίς το μαγικό ραβδάκι μου δεν θα με θέλει κανείς.... Τα παιδιά δεν θα έχουν ούτε σπιτάκια, ούτε δεντράκια.... δεν θα μπορώ να πραγματοποιώ τις ευχές τους και θα γίνουν δυστυχισμένα. Δεν θα θέλουν να κάνουν πια παρέα μαζί μου. Πάλι μόνη μου θα μείνω" σκεφτόταν, ενώ η απελπισία την έπνιγε. Στεναχωρημένη πέταξε το ραβδάκι της και έκατσε σε μια άκρη για να κλάψει....




Εκεί την βρήκε και το ξημέρωμα. Ξύπνησε από τις φωνές των φίλων της που ενθουσιασμένοι από τα παράξενα έλατα, προσπαθούσαν να τα στολίσουν, κρεμώντας τα αστεράκια που ήταν σκορπισμένα κάτω στη γη. Φαίνεται πως την πήρε ο ύπνος....


Προσπάθησε να συγκεντρώσει τις σκέψεις της αλλά οι χαρούμενες φωνές των φίλων της δεν την άφηναν. Ήταν μια άλλη μέρα, και ήταν όλοι χαρούμενοι όσο και χθες!!! Τα έλατα δεν ήταν άσχημα.... Θα λέγαμε ότι ήταν πρωτότυπα!! Και παιδιά ήταν ενθουσιασμένα!!! Δεν χρειαζόταν να τους πει τίποτα. Ίσως εν τω μεταξύ να έβρισκε κάποιο μαγικό ξόρκι για να φτιάξει την διάθεση του μαγικού της ραβδιού. Ίσως να το πήγαινε και στο γιατρό για να δει τι έπαθε. Το μάζεψε και πήγε να παίξει με τους φίλους της..... (συνεχίζεται)

2 σχόλια:

  1. Ε αφού συνεχίζεται, έχουμε ελπίδα να δούμε κι άλλα πράγματα από τη νεραιδούλα σου.
    Τα δεντράκια υπέροχα.
    Λες να έσπασε το μαγικό ραβδί επειδή σου είπα να το βάλεις να σιδερωσει;
    😂😂😂😂😂😂
    Δεν φαντάζομαι, ατυχής σύμπτωση.
    Καλή συνέχεια και Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω για μια στιγμή μου πέρασε και εμένα από το μυαλό. Είπα λες να άκουσε για σιδέρωμα και κάνει το άρρωστο. Αλλά όχι το ραβδάκι είναι υπεράνω.😇 Έτσι το θεωρώ και εγώ ως ατυχή σύμπτωση.😀 Φιλάκια!!!

      Διαγραφή