26.11.17

Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους (3η συνέχεια)

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ


(συνέχεια από το προηγούμενο)
.....Την άλλη μέρα η νεραϊδούλα πήρε το ραβδάκι της αγκαλιά και κούτσα κούτσα, επειδή ήταν και φαινόταν πολύ κουρασμένο, το πήγε στον νεραϊδογιατρό.
Ο γιατρός ήταν ένας χαμογελαστός καλωσυνάτος κύριος, που φορούσε καρό μαυρόασπρη μπλούζα με λουλουδάκια και έκανε όλο χμμμ... χμμμ...
Έξω από το ιατρείο του είχε μια επιγραφή που έγραφε με μεγάλα κόκκινα γράμματα:

Dr. ΔΟΜΙΝΙΚΟΣ ΒΗΧΗΣ
ΡΑΒΔΟΛΟΓΟΣ - ΝΕΡΑΪΔΟΓΙΑΤΡΟΣ




Μόλις μπήκαν στο ιατρείο τους καλοδέχθηκε και ξάπλωσε το ραβδάκι σε ένα κρεβάτι που είχε τα ίδια χρώματα με την μπλούζα του. Το ακροάσθηκε χμμμ... χμμμ..., το χτύπησε με τα δυο του δάχτυλα στην πλάτη χμμμ... χμμμ..., του μέτρησε την πίεση χμμμ..., χμμμ..., και το κοίταξε βαθιά στα μάτια χμμμ... χμμμ... Η νεραϊδούλα σε μια άκρη κόντευε να τρελλαθεί από την αγωνία της. Ο νεραϊδογιατρός κύριος Βήχης χμμμ... χμμμ... έδειχνε να συμβαίνει κάτι σοβαρό...


Όταν τελείωσε την εξέταση γύρισε προς την νεραϊδούλα και της είπε χαμογελώντας για να την ενθαρρύνει "Έχει σύνδρομο καταθλιπτικό μετά κοπώσεως χμμμ... χμμμ..." "Δηλαδή είναι σοβαρό" ρώτησε η νεραϊδούλα η οποία προσπαθούσε με το ζόρι να κρατήσει τα δάκρυά της. "Εξαρτάται από την θεραπεία χμμμ... χμμμ" Είδε και έπαθε η νεραϊδούλα να καταλάβει ότι το ραβδάκι της είχε πάθει υπερκόπωση και χρειαζόταν ανάπαυση, καλό φαγητό και κυρίως βιταμίνες. Ο γιατρός έγραψε σε ένα χαρτί την συνταγή: Μια κουταλιά χρυσόσκονη διαλυμένη καλά σε ένα ποτήρι νερό από την πηγή των ονείρων, τρεις φορές την ημέρα. Έβαλε από κάτω την υπογραφή του και το έδωσε στην νεραϊδούλα. "Από την θεραπεία και από την προσοχή που θα της δώσετε εξαρτάται η γρήγορη ανάρρωση του φίλου σας χμμμ... χμμμ..." της είπε και της έδωσε το χέρι του.



Η νεραϊδούλα είχε σκοπό να ακολουθήσει κατά γράμμα τη συμβουλή και τις οδηγίες του γιατρού. Όταν γύρισαν σπίτι, έβαλε το ραβδάκι να ξαπλώσει και του τα έφερνε όλα στο χέρι. Δεν το άφηνε να σηκωθεί καθόλου από το κρεβάτι. Κυρίως πρόσεχε να παίρνει τις βιταμίνες του στην σωστή ώρα, και στη σωστή δόση, για να γίνει γρήγορα καλά. Καθόταν συνέχεια δίπλα του και του έκανε παρέα και μόνο όταν αυτό κοιμόταν, έβγαινε και έβλεπε τους φίλους της, που τη ρωτούσαν συνέχεια για την πορεία της υγείας του.


Το αγαπούσε πολύ το ραβδάκι της. Ήταν μαζί από μωρά και δεν την είχε εγκαταλείψει ποτέ. Βαθιά μέσα της αισθανόταν τύψεις, γιατί σε μια δύσκολη στιγμή, το πέταξε κάτω και σκέφθηκε μόνο τον εαυτό της. Η εικόνα αυτή ερχόταν και ξαναερχόταν στο μυαλό της.


 Όμως φαινόταν ότι το ραβδάκι δεν της κράτησε κακία. Οι τύψεις είναι σκέψεις που μας βασανίζουν και τριγυρίζουν στο μυαλό μας. Έρχονται όταν κάνουμε κακό σε κάποιον έστω και άθελά μας. Φεύγουν όταν βάλουμε τον εαυτό μας πιο κάτω από τον φίλο μας, μπορέσουμε να του ζητήσουμε συγνώμη και διορθώσουμε το λάθος μας. Εννοείται ότι η συγνώμη σημαίνει ότι μετανιώσαμε και δεν θα το ξανακάνουμε. Αυτό έκανε και η νεραϊδούλα, ζήτησε συγνώμη από το ραβδάκι της και προσπάθησε να το κάνει να νιώσει καλά για να φύγουν οι τύψεις της. Το ραβδάκι όμως την είχε συγχωρέσει. Μόλις γινόταν καλά θα έφευγαν και οι τύψεις από το μυαλό της νεραϊδούλας και όλα θα ήταν όπως πριν. Θα έφτιαχναν μαζί μια νεραϊδοπολιτεία όπως την είχαν ονειρευτεί...... (συνεχίζεται)



2 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφη η συνέχεια της ιστορίας σου Νανά μου.
    Σίγουρα όταν ζητάμε συγγνώμη πρέπει να το εννοούμε και να μην το ξανακάνουμε.
    Περιμένω και την επόμενη συνέχεια.
    Καλή συνέχεια και Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό είναι μαζί με το παιχνίδι να δίνουμε κάποια μηνύματα. Συνέχεια ακούω γύρω μου να ζητούν συγνώμη, ξανά και ξανά για τα ίδια πράγματα. Ίσως γιατί ο εγωισμός είναι τεράστιος ή επειδή δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
      Σύντομα θα έχω την συνέχεια. Να είσαι καλά!!! Φιλάκια!!!

      Διαγραφή