17.12.17

Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους (6η συνέχεια)



Η   ΜΙΛΟΥ



Τις προάλλες πήγα να δω την νεραϊδούλα, να δω το στολισμένο δεντράκι της και το ραβδάκι που είχε γίνει πια καλά αλλά είχε μια μεγάλη στενοχώρια που εξαιτίας του φέτος ο Άη Βασίλης φορούσε πορτοκαλί σκουφάκι!!!



Έτσι γνώρισα και την Μιλού. Η Μιλού δεν ήταν ένα τσάααφφ!!! ανθρωπάκι από αυτά που έφτιαχνε το ραβδάκι. Δεν ήταν καν άνθρωπος, ήταν μια γάτα!!! Μια συνηθισμένη γάτα χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από την μεγάλη της καρδιά.



Ένα πρωινό που βγήκε η νεραϊδούλα να ταΐσει τις γατούλες της γειτονιάς είδε μια γατούλα να κάθεται απέναντι μόνη, αδύνατη και φοβισμένη και να την κοιτά. Την φώναξε να φάει αλλά δεν ήρθε. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετές μέρες. Μια μέρα η γατούλα ήρθε κοντά αλλά δεν έφαγε. Τρίφτηκε πάνω στο χέρι της νεραϊδούλας και εκείνη έσκυψε και την χάιδεψε στοργικά.
Την άλλη μέρα στεκόταν πάλι εκεί, απέναντι, στο γνωστό σημείο, λες και δεν κουνιόταν καθόλου. Ώσπου κάποια στιγμή η νεραϊδούλα πήρε την απόφαση. Άνοιξε την πόρτα και της είπε "Έλα μέσα" Δεν χρειάστηκε να το πει δεύτερη φορά. Η γατούλα μπήκε μέσα στο σπίτι σαν να ζούσε εκεί από χρόνια. Βέβαια αυτό είναι πολύ πιθανό, αν σκεφθούμε ότι το σπίτι της νεραϊδούλας είναι ζωντανό και ότι οι γατούλες ζουν επτά ζωές, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θα το εξετάσουμε μια άλλη φορά. Μπήκε λοιπόν η γατούλα μέσα στο σπίτι, έφαγε και ήπιε και μετά άρχισε να μιλά, να μιλά, να μιλά ατελείωτα. Της είπε για τους "ζωόφιλους" που την είχαν από μωρό και της φερόντουσαν με τον χειρότερο τρόπο. Για την μέρα που κόντεψε να χάσει το μάτι της και για τον λόγο που το έσκασε από αυτό το σπίτι, μόλις βρήκε την ευκαιρία. Για το πως περιπλανήθηκε σε αφιλόξενους δρόμους και πως τα βήματά της την οδήγησαν εδώ. Δεν σταμάτησε να μιλά παρά μόνο το βράδυ που την έβαλε η νεραϊδούλα να κοιμηθεί.
Την χάιδεψε τρυφερά και της είπε " Από εδώ και στο εξής αυτό θα είναι το σπίτι σου, θα σε φωνάζω Μιλού, γιατί μιλάς πολύ και θα είσαι η πριγκίπισσα γάτα της καρδιάς μου". Έτσι και έγινε, την πήγε στο γιατρό, την έκανε καλά, την εμβολίασε και το μόνο που δεν μπόρεσε να κάνει ήταν να της γιατρέψει το ματάκι της. Δεν είχε όμως μεγάλη σημασία. Όταν τις βλέπεις μαζί νομίζεις ότι ήταν γραφτό να συναντηθούν, τόσο ταιριαστές είναι, πράγμα που κάνει το ραβδάκι να ζηλεύει, αλλά το ραβδάκι πάντα ζηλιάρικο ήταν.

Ακόμα και το δεντράκι είναι στολισμένο ειδικά για τη Μιλού, για να μπορεί να παίζει και να ευχαριστιέται τις γιορτές που έρχονται. Πραγματικά ήταν τόσο χαρούμενη η γατούλα!!! Όλο έπαιζε με τα μάλλινα μπαλάκια που κρεμόντουσαν από το δέντρο αντί για στολίδια.


"Η Μιλού μου, πέρασε τόσα πολλά, που της αξίζει να είναι χαρούμενη" μου ψιθύρισε κάποια στιγμή η φίλη μου, η νεραϊδούλα και το μυαλό μου έτρεξε στην δικιά μου γατούλα την Μπουμπού που την πέταξαν μωρό, μέσα σε μια σακούλα, μπροστά στην πόρτα μου, κάποιοι "καλοί" γείτονες. Το Μπουμπούκι μου, όπως την λέω χαϊδευτικά, παίζοντας με πολλή χαρά, κατέβασε όλο το δέντρο κάτω κάνοντας τον Ντέξτερ, τον σκυλάκο μου να φωνάζει με απόγνωση.

Το Μπουμπούκι μου
Ο Ντέξτερ
Τελικά είναι χαρά και ευτυχία, να έχεις τέτοιους καλούς φίλους!!!
Χαρούμενες γιορτές σε όλους, να περνάτε καλά!!!

4 σχόλια:

  1. Και φυσικά το Μπουμπούκι με τον Ντέξτερ δεν τα πάνε σαν τον σκύλο με τη γάτα! Είναι οι καλύτεροι φίλοι!! Καλές γιορτές Νανά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλύτερους φίλους δεν τους λες. Εγώ θα το έλεγα "μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν"!!! Πολλές φορές τους χωρίζω γιατί κάνουν πολλή φασαρία. Ειδικά ο Ντέξτερ. Καλές γιορτές και σε σένα Σταυρούλα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έτσι ε;Αποκτήσατε νέο μέλος στην οικογένεια Νανά μου!
    Να σας ζήσει.
    Αν δεν μπορεί κάποιος να είναι συνεπής με τα ζωάκια,γιατί τα παίρνει,ήθελα ναξερα.
    Πολύ τυχερή η Μιλού που την υιοθέτησες.
    Καλές γιορτές και του χρόνου με υγεία.
    Περιμένω τη συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι!! Αποκτήσαμε νέο μέλος!! Την λυπήθηκα έτσι που με κοίταζε. Ευτυχώς έχω πολύ χώρο στο εργαστήριο. Έφυγε η κόρη μου στο εξωτερικό και το σπίτι της το έκανα εργαστήριο!! Έτσι χαίρομαι την ησυχία μου και την γατούλα!!! Αργότερα θα φέρω και την Μπουμπού από εδώ να κάνουν παρέα. Δεν ξέρω γιατί τα παίρνουν και μετά τα εγκαταλείπουν. Ήταν στειρωμένη και είχε μόλις γεννήσει. Είναι το πιο ήσυχο γατί που έχω γνωρίσει....
      Εύχομαι σε σένα και στην οικογένειά σου Καλές γιορτές με υγεία, χαρά και αγάπη!! Να είστε όλοι καλά!!! Φιλάκια!!!

      Διαγραφή