22.2.17

Δαντέλες, δαντέλες και πάλι... δαντέλες!!




Καλημέρα, καλημέρα!!
Σαν να μύρισε άνοιξη σήμερα!! Ήλιος χωρίς δόντια, χαρά Θεού!!! Έχω πολλά νέα να σας πω γι΄αυτό ξεκινώ αμέσως. Ανοίγω που λέτε το παράθυρο και το πρώτο που αντικρίζω είναι η καμέλια μου που αρχίζει και μου χαμογελά και ανοίγει τα μπουμπούκια της. Μη μου πείτε ότι δεν είναι η πιο ωραία καλημέρα!!


Γι΄αυτό την έχω βάλει ακριβώς έξω από τη μπαλκονόπορτα. Ανοίγεις και βλέπεις το θαύμα της φύσης!! Και όταν ανθίσει, ανθίζει και η ψυχή σου που την βλέπεις!! Ανέβηκα πάνω στην ταράτσα στον κήπο μου για να δω τον ήλιο και τα λουλούδια μου. Πράγματι τα δέντρα έχουν αρχίσει και φουσκώνουν. Βιάζονται. Ελπίζω ο Μάρτης να τους κάνει τη χάρη να είναι καλός μαζί τους.

Αυτή είναι η ροδακινιά μου. Πέρυσι μου είχε δώσει ένα ροδάκινο μόνο, αλλά με γεύση και άρωμα που δεν το βρίσκεις στην αγορά. Είναι μικρούλα. Τριών χρόνων. 



Δίπλα της το γεράνι που η αντοχή του πρέπει να μας γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Ούτε κρύο, ούτε χιόνια, ούτε ο καυτός καλοκαιρινός ήλιος, το εμποδίζουν να ανθίσει. Ένα καλοκαίρι όταν ήμουν μικρή ξέχασα να βάλω στη γλάστρα του το ειδικό μπουκάλι για να ποτίζεται.  Έφυγα διακοπές και έμεινε ένα ολόκληρο μήνα απότιστο μέσα στην ζέστη και το καυτό ήλιο. Ήμουν σίγουρη πως ξεράθηκε. Μόλις όμως το πότισα έβγαλε τα πρώτα φυλλαράκια και σε λίγο άνθισε και φούντωσε. Από τότε πάντα έχω ένα γεράνι στο μπαλκόνι μου. Το τιμώ και το εκτιμώ για την δύναμή του και την αντοχή του!!



 Πιο εκεί μια τερατογένεση!! Κοιτάξτε και εσείς!!!



Αυτό είναι το πρώτο τριαντάφυλλο που έβγαλε η τριανταφυλλιά μου!!! Αν είναι δυνατόν!!! Μοιάζει με φωτογραφία από θρίλερ!! Ένα τριαντάφυλλο που από μέσα του βγαίνουν χιλιάδες αγκάθια!!!
Γιατί η μικρή όμορφη κίτρινη τριανταφυλλιά μου έβγαλε τέτοιο πράγμα??  Από το καυσαέριο, την μόλυνση της ατμόσφαιρας, από τι???? Σίγουρα η φύση φωνάζει αλλά οι άνθρωποι δεν την ακούν.....



 Μετά από αρκετό καιρό σας έχω άλλη μια έκπληξη και έναν μικρό θησαυρό!!! Ένα κουτί!!! Από μόνο του είναι ένας μικρός θησαυρός!!!




Μέσα του όμως είχε κι άλλο θησαυρό!! Ένα σωρό χειροποίητες δαντέλες!! Σας αφήνω να τις θαυμάσετε. Μη μου πείτε ότι δεν αξίζουν το θαυμασμό μας!!! Που να βρεις τέτοιες δαντέλες σήμερα και μάλιστα χειροποίητες?











Και τέλος μέσα στο κουτί βρήκα και αυτό το κουκλάκι σπασμένο. Νομίζω πως αξίζει τον κόπο να το φτιάξω. Ίσως να είναι αντίκα, θα το ψάξω στο internet. Πρέπει να ήταν της μαμάς μου. Πόσα χρόνια μπορεί να το έκρυβε στο κουτάκι μαζί με τις δαντέλες? Ίσως να ήθελε και εκείνη να το φτιάξει όμως ποτέ δεν έβρισκε τον χρόνο. Συγκινήθηκα! Πάντα συγκινούμαι όταν σκέφτομαι την μαμά μου!


Να μη σας αφήσω όμως με θλιβερές σκέψεις. Η ραπτομηχανή μου δουλεύει κανονικά!! Λαδώθηκε και τώρα βάφεται με σεβασμό στα χρόνια της. Αυτό το άσπρο που βλέπετε είναι ειδικό για την σκουριά.


 Σε λίγο θα έχουμε και τα πρώτα δείγματα δουλειάς!!
Να είστε όλοι καλά!!!