6.11.17

Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους....

Η ΜΙΚΡΗ ΝΕΡΑΪΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ





Μια φορά και έναν καιρό σε ένα τόπο όχι πολύ μακριά από την μεγάλη πόλη, ζούσε μια νεραϊδούλα. Ήταν λίγο αλλιώτικη από τους υπόλοιπους ανθρώπους αλλά πολύ έξυπνη και δραστήρια. Ερχόταν όμως στιγμές που κανείς δεν την καταλάβαινε και αισθανόταν μόνη, πολύ μόνη.....
Έτσι μια μέρα η μικρή μας φίλη αποφάσισε να φτιάξει μόνη της φίλους που να της μοιάζουν και να έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με εκείνη, έτσι που όλοι να είναι πολύ ευτυχισμένοι.
Πήρε λοιπόν το μαγικό ραβδάκι της και τσουφ! έφτιαξε ένα ανθρωπάκι!! Τσουφ, τσουφ!!! το μαγικό ραβδάκι έφτιαξε και άλλο ανθρωπάκι!!! Εκείνη την μέρα τσουφ!!!  τσουφ!!! το ραβδάκι έφτιαξε τέσσερα ανθρωπάκια!!! Αχ τι χαρούμενη που ήταν η νεραϊδούλα μας!!! Έτρεχε, έπαιζε, μιλούσε και γελούσε με τους φίλους της μέχρι που ήρθε το βράδυ.


Μόλις έπεσε η νύχτα και έπρεπε όλοι να κοιμηθούν γιατί ήταν κουρασμένοι διαπίστωσαν ότι δεν είχαν σπιτάκια να μείνουν. Η νεραϊδούλα μας δεν στεναχωρέθηκε καθόλου σε αντίθεση με τους φίλους της που άρχισαν τα παράπονα. Πήρε το μαγικό της ραβδάκι και τσαφ!!! τσουφ!! τσαφ!! τσουφ!! το κούνησε και έφτιαξε τρία όμορφα σπιτάκια!!! Τα σπιτάκια της δεν είχαν καμία σχέση με εκείνα τα γκρίζα, μεγάλα και θλιβερά σπίτια της μεγάλης πόλης. Ήταν χαρούμενα, χρωματιστά και παιχνιδιάρικα όπως ήταν αυτοί και οι φίλοι της!!! Όπως ήταν όλοι κουρασμένοι μπήκαν στα σπιτάκια και κοιμήθηκαν....



Στον ύπνο τους είδαν όλοι χαρούμενα όνειρα με παιχνίδια, χρώματα, γέλια και χαρές, όπως ακριβώς ήταν και η ζωή τους και όπως θα έπρεπε να είναι η ζωή όλων των παιδιών, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.....
Την άλλη μέρα που ξύπνησαν πήγαν μια βόλτα στη μεγάλη πόλη. Η νεραϊδούλα δεν ήθελε να πάει. Δεν της άρεσε η μεγάλη πόλη. Είχε θόρυβο πολύ, μεγάλα γκρίζα κτήρια που έκρυβαν τον ήλιο και ανθρώπους που δυσκολεύονταν να χαμογελάσουν. Έτσι εκείνη έμεινε πίσω ενώ οι φίλοι της ξεκίνησαν γεμάτοι περιέργεια για το τι θα δουν.  Εκεί εκτός από όλα αυτά που τους περιέγραψε η νεραϊδούλα είδαν και βιτρίνες στολισμένες και θυμήθηκαν ότι πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Δεν ήξεραν ότι στην μεγάλη πόλη οι βιτρίνες στολίζονται μήνες πριν από τα Χριστούγεννα για να κάνουν τους ανθρώπους που ζουν εκεί πιο χαρούμενους. Δεν το ήξεραν και έπεσαν στην παγίδα. Σκέφθηκαν αμέσως τι θα γινόταν αν η μαγεμένη πολιτεία τους δεν είχε ούτε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο ως τα Χριστούγεννα? Δεν θα το έβλεπε ο άγιος Βασίλης και δεν θα τους έφερνε δώρα ούτε ζαχαρωτά. Τι  Χριστούγεννα θα ήταν αυτά χωρίς δώρα και ζαχαρωτά? Θλιβερά, πολύ θλιβερά σκέφτηκαν και κατέβασαν τα μουτράκια τους από την στενοχώρια. Ξαφνικά η μεγάλη πόλη τους κόλλησε την θλιβερή της διάθεση. Δεν ήταν ευχαριστημένα που είχαν ο ένας τον άλλο, που έπαιζαν χαρούμενα όλη την μέρα, ήθελαν και Χριστουγεννιάτικο δέντρο και δώρα και ζαχαρωτά. "Να μην ξαναπάτε στην μεγάλη πόλη" τους είπε η νεραϊδούλα, "σας κάνει κακό. Τα Χριστούγεννα αργούν ακόμα, εξάλλου εμείς περνάμε μια χαρά εδώ, δεν έχουμε ανάγκη από Χριστουγεννιάτικα δέντρα για να είμαστε χαρούμενοι". "Δεν μπορείς να κάνεις ένα τσουφ με το μαγικό σου ραβδάκι" της είπαν εκείνοι....







Τους λυπήθηκε. Μπορεί να τα ήθελαν όλα, αλλά ήταν φίλοι της και τους αγαπούσε. Εξάλλου δεν της είχαν ζητήσει τίποτα το σπουδαίο. Απλά ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έκανε ένα τσουουουφ!! με το μαγικό της ραβδάκι και τσουπ να και το έλατο!! Ωωωω τι χαρά!!!  Ξέχασαν την λύπη τους και άρχισαν να χορεύουν γύρω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τόση χαρά άξιζε τον κόπο σκέφθηκε η μικρή νεράϊδα και πήγε να παίξει με τους φίλους της......       (συνεχίζεται)